ද්වේශය, ක්රෝදය ,වෛරය , ඇතිවීමේ හානිය තමන්ටමයි…
ද්වේශය, ක්රෝධය සහ වෛරය යනු අන් අයට පෙර තමන්වම දවා අළු කර දමන මානසික ගින්නකි. බුදු දහමට අනුව යමෙකු සිතේ කෝපයක් ඇති කරගන්නා විට, එහි පළමු හා සෘජුම හානිය විඳින්නේ අන් අය නොව එම සිත දරා සිටින පුද්ගලයාමය.
ද්වේශයෙන් තමන්ටම හානි සිදුවන ආකාරය….
🍁ගිනි අඟුරු අතට ගැනීම වැනිය: අන් අයට ගැසීමට රත් වූ ගිනි අඟුරක් අතට ගන්නා තැනැත්තාගේ අත අන් අයට තුවාල වීමට පෙර පිච්චී යයි. ද්වේශයද එසේමය; එය අන් අයට බලපෑමට ප්රථම තමන්ගේ සිත සහ කය දවා අළු කරයි.
🍁 දූෂිත චිත්තජ රූප හටගැනීම: සිතේ ද්වේශය හටගන්නා විට ශරීරය තුළ අකුසල චිත්තජ රූප උපදී. මෙයින් ලේ ධාතුව දූෂිත වී රුධිර පීඩනය ඉහළ යාම, හෘද රෝග, අකාලයේ මහලු වීම සහ මානසික අසහනය වැනි ශාරීරික හා මානසික ලෙඩ රෝග රැසක් තමන්ටම උරුම වේ.
🍁සිතේ සැනසීම අහිමි වීම: ද්වේශයෙන් පිරි සිතක ප්රීතිය, පස්සද්ධිය (සංසුන්බව) හෝ සමාධිය පැවතිය නොහැක. එවැනි අයෙකුට සුවපහසු නින්දක් පවා අහිමි වී නිරන්තරයෙන් දැවෙන ස්වභාවයක් ඇති වේ.
🍁රූප ශෝභාව නැතිවීම: ක්රෝධය පිරුණු විට පුද්ගලයෙකුගේ මුහුණේ ඇති ස්වාභාවික ප්රසන්න බව නැති වී, අන් අයට අප්රියජනක පෙනුමක් ලබා දෙයි.
🍁බලවත් අකුසල කර්ම රැස්වීම: ද්වේශයෙන් සිදුකරන සිතුවිලි, වචන සහ ක්රියා මගින් පාපකාරී අකුසල කර්ම රැස්වේ. එහි විපාක ලෙස මෙලොව අසහනය මෙන්ම පරලොව දුගතිගාමී වීමටද සිදුවේ.
වෛරයෙන් මිදීමට ධර්මානුකූල මග
කම්මස්සකතා ඥානය: “සියලු සත්වයන් තමන් කළ කර්මය උරුම කරගනී” යන සත්යය වටහා ගැනීම. අන් අය කරන වැරදිවලට තමන් කෝප වීමෙන් සිදුවන්නේ අන් අයගේ පාපයට තමන් දඬුවම් විඳීමයි.
මෛත්රිය ප්රගුණ කිරීම: “න හි වේරේන වේරානි” ගාථාවට අනුව වෛරයෙන් වෛරය කිසිදා නොසංසිඳේ. ද්වේශයට එකම ප්රතිකාරය මෛත්රිය, කරුණාව සහ ඉවසීම (ඛන්තිය) දියුණු කරගැනීමයි.
ද්වේශය අත්හැරීම යනු අන් අයට කරන උපකාරයකට වඩා, තමන්ගේම ශාරීරික හා මානසික සුවපත්භාවය උදෙසා කරගන්නා මහඟු සේවයකි.
තෙරුවන් සරණයි.🙏
සහෝදරත්වයෙන් එක්වෙමු!
©️ Buddhist Brotherhood