සීලය නොමැති වූ විට කෙලෙස් බලසම්පන්න වේ…

බුදුදහමට අනුව ශීලය යනු කය සහ වචනය හික්මවන, කෙලෙස් නමැති ගින්න පාලනය කරන ප්‍රධාන පවුරයි. යම් කෙනෙකු තුළ ශීලයක් නැති වූ විට (දුශ්ශීල වූ විට) සිත තුළ පවතින කෙලෙස් ඉතා වේගයෙන් බලසම්පන්න වන ආකාරය පියවරෙන් පියවර මෙසේ පැහැදිලි කළ හැකිය.

​✨️ආශ්‍රව සහ අනුශය කෙලෙස් අවදි වීම
​අපගේ සිත් යටපත්ව පවතින සූක්ෂ්ම කෙලෙස් “අනුශය කෙලෙස්” ලෙස හැඳින්වේ. ශීලයක් නොමැති විට, ඉන්ද්‍රියයන් (ඇස, කන, නාසය, දිව, කය, සිත) පාලනයකින් තොරව බාහිර අරමුණු සමඟ ගැටේ. එවිට යටපත්ව තිබූ කාමරාග, පටිඝ (කෝපය), අවිජ්ජා වැනි අනුශය කෙලෙස් ඉතා පහසුවෙන් මතුවී බලවත් වේ.

​✨️පරියුට්ඨාන මට්ටමට පැමිණීම (සිත කැළඹීම)
​ශීලයේ සංවරකම නැති වූ විට, සිත තුළ ඇතිවන රාග, දෝස, මෝහ වැනි සිතුවිලි පාලනය කර ගැනීමට නොහැකි වේ. කෙලෙස් සිත පුරා පැතිරී යෑම “පරියුට්ඨාන” ලෙස හැඳින්වේ. ශීලයක් නැති තැනැත්තාගේ සිත නිතරම ඊර්ෂ්‍යාව, ක්‍රෝධය, ලෝභය සහ නොසංසුන්කම (උද්ධච්ච) මගින් ආක්‍රමණය කරයි.

​✨️වීතික්කම මට්ටමට පැමිණීම (කයින් සහ වචනයෙන් පිටාර ගැලීම)
​සිත තුළ බලවත් වූ කෙලෙස් පාලනය කිරීමට ශීල නමැති වේල්ල නැති නිසා, එම කෙලෙස් කයින් සහ වචනයෙන් එළියට පනී. මෙය “වීතික්කම” ලෙස හැඳින්වේ.
​ලෝභය බලවත් වී සොරකම, වංචාව බවට පත්වේ.
​ද්වේෂය බලවත් වී ප්‍රාණඝාතය, හිංසාව, පරුෂ වචන බවට පත්වේ.
​කාමය බලවත් වී කාමමිථ්‍යාචාරය බවට පත්වේ.

​✨️හිරි-ඔත්තප්ප (පවට ඇති බිය සහ ලැජ්ජාව) නැති වීම
​ශීලය බිඳී යාමත් සමඟ පුද්ගලයා තුළ ඇති ලැජ්ජාව (හිරි) සහ බිය (ඔත්තප්ප) නැමැති ලෝකපාලක ධර්මයන් විනාශ වේ. එමගින් කෙලෙස්වලට බාධාවකින් තොරව ක්‍රියාත්මක වීමට මඟ පෑදේ. ‘පවක් කළාට කමක් නැත’ යන අකුසල සහගත මානසිකත්වය රජයයි.

​✨️පාපී මිතුරන් හා අකුසල විතර්ක බලවත් වීම
​සීලයෙන් තොර තැනැත්තා අකුසල විතර්ක (කාම විතර්ක, ව්‍යාපාද විතර්ක, විහිංසා විතර්ක) වල නිතර යෙදේ. එමෙන්ම දුශ්ශීලභාවය නිසා කල්‍යාණ මිතුරන් අත්හැරී, පාපමිතුරන් ලංවේ. එමගින් කෙලෙස් තව තවත් පෝෂණය වේ.

​බුදු වදනට අනුව…..
ශීලය නැති තැනැත්තා නදී සෝතයක (සැඩ පහරක) ගසාගෙන යන දැව දඬුවක් මෙන් කෙලෙස් ගඟේ ගසාගෙන යයි.

ශීලය නමැති පදනම (පතිට්ඨා) නැතිව සමාධියක් හෝ ප්‍රඥාවක් ගොඩනැගිය නොහැකි බැවින්, කෙලෙස් තමාගේ යටතට ගන්නවා වෙනුවට පුද්ගලයා කෙලෙස්වල මෙහෙකරුවෙකු බවට පත්වේ.

තෙරුවන් සරණයි🙏
සහෝදරත්වයෙන් එක්වෙමු!
©️ Buddhist Brotherhood