අනුන් ගැන සෙවීම සසරට මාවතයි.තමන් ගැන සෙවීම නිවනට මාවතයි…
මෙම කියමනෙන් දැක්වෙන්නේ බුදු දහමේ හරය මනාව කැටි කළ ගැඹුරු දාර්ශනික හා ප්‍රායෝගික මන්ත්‍රයකි.
මෙහි අරුත බුදු දහමේ ඉගැන්වීම් අනුව පහත පරිදි විග්‍රහ කළ හැකිය
🔶අනුන් ගැන සෙවීම (පර-විතර්කය සහ සංසාරය)
බුදු දහමට අනුව, වෙනත් අයගේ වැරදි, අඩුපාඩු, හැසිරීම් හෝ ලෝකයේ සිදුවන අනවශ්‍ය දේවල් නිතර සෙවීම සහ ඒ පිළිබඳව විමසිලිමත් වීම මඟින් මනස තුළ ලෝභ (ඇልම), දෝෂ (තරහව/වෛරය) සහ මෝහ (මුළාව) යන අකුසල මූලයන් වැඩෙයි.
පර-උපවාදය හා දෝෂදර්ශනය: අනෙකාගේ දෝෂ සෙවීම (පර-වජ්ජානුපස්සනා) නිසා මනස අසහනයට පත්වන අතර, අනුන්ට දෝෂාරෝපණය කිරීමෙන් ආත්මාර්ථකාමීත්වය හා උඩඟුකම වැඩි වේ.
කර්ම රැස්වීම
අනුන්ගේ අඩුපාඩු සෙවීමත් සමඟම ඇතිවන ඊර්ෂ්‍යාව, ක්‍රෝධය සහ ඕපාදූප සෙවීමේ ස්වභාවය හේතුවෙන් නිරන්තරයෙන්ම අකුසල් රැස්වේ.
සසර දිගු වීම
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ පරිදි, අකුසල් රැස්කිරීම සසර රැඳී සිටීමට (සසර දිගු වීමට) හේතු වේ. එබැවින් අනුන් ගැන සෙවීම යනු සසරට මාවත සකස් කර ගැනීමකි.
🔶තමන් ගැන සෙවීම (අධ්‍යාත්මික විමසුම සහ නිවන)
බුදු දහමේ මුල් තැන දී ඇත්තේ බාහිර ලෝකය පාලනය කිරීමට වඩා තම සිත පාලනය කර ගැනීමටය. “තමන් ගැන සෙවීම” යනු ආත්ම-විමසුම හෙවත් ස්වයං අවබෝධයයි (Self-introspection / Vipassana).
සිහිය පිහිටුවීම (සතිපට්ඨාන): තමන්ගේ කය, වේදනා, සිත සහ දහම් (ධර්මතා) නිරන්තරයෙන් පරීක්ෂා කර බැලීමයි (ආත්මජිගුප්සාවෙන් තොරව, යථාර්ථවාදීව). සිතේ උපදින ලෝභ, දෝෂ, මෝහ ආදී කෙලෙස් තමා තුළම හඳුනා ගැනීමට එය උපකාරී වේ.
කෙලෙස් නැතිකිරීම: “තමන් ගැන සොයන” තැනැත්තා අනුන්ගේ වැරදි සෙවීම අත්හැර, තමා තුළ ඇති අකුසලයන් ප්‍රහාණය කිරීමටත්, කුසල් දියුණු කිරීමටත් උත්සාහ කරයි.
නිවන කරා ළඟාවීම: තමාගේ මනස පාලනය කර ගනිමින්, “මම” සහ “මගේ” යන මානයෙන් මිදී, සියල්ලේ අනිත්‍ය, දුක්ඛ, අනාත්ම ස්වභාවය දැකීම නිවනට (දුකෙන් නිදහස් වීමට) මාවත සකසයි.
ධම්මපදයේ දැක්වෙන පරිදි…
“අපෝදි කෙසං පරෙසං විලෝමානි”
(අනුන්ගේ කරන ලද සහ නොකරන ලද දේවල් ගැන නොසොයා, තමා කළ හා නොකළ දේවල් ගැනම නිරන්තරයෙන් සෙවිය යුතුය.)
අනුන්ගේ දෝෂ සෙවීම මඟින් සිත කිළිටි වී සසර ගමන දිගු වන අතර, තමන්ගේ සිත සහ ඉරියව් පරීක්ෂා කරමින් මනස පිරිසිදු කර ගැනීම නිවන හෙවත් පරම ශාන්තිය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට ඇති එකම සැබෑ මාවත වේ.
තෙරුවන් සරණයි.🙏
සහෝදරත්වයෙන් එක්වෙමු!
©️ Buddhist Brotherhood
