Foundation for Buddhist Brotherhood -

සන්තං තස්ස මනං හෝති – සන්තා වාචා ච කම්ම ච සම්මදඤ්ඤා විමුත්තස්ස – උපසන්තස්ස තාදිනෝ රහතන් වහන්සේට තියෙන්නෙ නිවී සැනසී ගිය හදවතක්. උන්වහන්සේගේ වචනත් නිවිලා තියෙන්නෙ. කයත් නිවිල තියෙන්නෙ. අවබෝධයෙන්ම දුකින් නිදහස් වුණ, උපශාන්ත සිත් ඇති රහතන්…

පඨවිසමෝ නෝ විරුජ්ඣති – ඉන්දඛීලූපමෝ තාදි සුබ්බතෝ රහදෝ’ව අපේතකද්දමෝ – සංසාරා න භවන්ති තාදිනෝ රහතන් වහන්සේ කා එක්කවත් විරුද්ධ වෙන්නෙ නෑ. මහ පොළොව වගෙයි. අටලෝ දහමින් කම්පා වෙන්නෙ නෑ. ඉන්ද්‍රඛීලයක් වගේ යහපත් සීලයකින් යුක්තයි. මඩ නැති විලක්…

හොඳ මිනිසෙක් ලෙස සමාජයේ ජීවත් වීමට නම් තමා කුඩා අවධියේ දෙමව්පිය, ගුරුවර, වැඩිහිටියන්ගෙන් ලැබෙන අවවාද, ආදර්ශ වගේ ම ජීවිත කාලය පුරාම ලැබෙන අත්දැකීම් ද උපකාර වෙනවා. ඒ වගේ ම දැනුම වර්ධනය කර ගැනීමට පොත් පත් කියවීම, විද්වතුන්ගේ දේශනවලට ඇහුම්කන්…

යස්සින්ද්‍රියානි සමථං ගතානි – අස්සා යථා සාරථිනා සුදන්තා පහීණමානස්ස අනාසවස්ස – දේවා’පි තස්ස පිහයන්ති තාදිනෝ දක්ෂ රියදුරෙක් විසින් ඉතා හොඳට හීලෑ කරපු අශ්වයන් වගේ, යම් කෙනෙක් තමන්ගේ ඉන්ද්‍රියයන් හොඳට හීලෑ කරගත්තා නම්, මාන්නය නැතිකරපු,…

චතුරාර්ය සත්‍යයට අනුව දුක්ඛ සත්‍ය විග්‍රහයෙහි සත්ත්වයාට මුහුණ පෑමට සිදුවන අනන්ත දුක් විස්තර වෙයි. ජාති, ජරා, ව්‍යාධි, මරණ ආදි දොළොස් ආකාර දුක් වලට අමතරව, තිරිසන්, ප්‍රේත අසුර ආදී දුක්ඛිත භව ලැබීමෙන් ද මිනිස් භවයක් ලැබුණත් අඳ , බිහිරි,…

බොහෝ කාලයක් ජීවත් වීම පිළිබඳව ධර්මානුකූලව පහදාදීම දෙස මදක් විමසමු.... ලොව උපන්නා වූ සියලු සත්ත්වයන් බොහෝ කල් ජීවත්වන්නට කැමතියි. එහෙත් මෙය කැමති වූ පමණින් ම ඉටු නොවන බව වටහා ගත යුතුය. භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් අනාථපිණ්ඩික…

යස්සාසවා පරික්ඛීණා – ආහාරේ ච අනිස්සිතෝ සුඤ්ඤතෝ අනිමිත්තෝ ච – විමොක්ඛෝ යස්ස ගෝචරෝ ආකාසේ’ව සකුන්තානං – පදං තස්ස දුරන්නයං ඒ රහතන් වහන්සේලා සියලූ කෙලෙස් නැතිකරලයි ඉන්නෙ. වළඳන දානෙ ගැන සිතේ ඇල්මක් නෑ. සුඤ්ඤත සමාපත්තියත්, අනිමිත්ත…

යේසං සන්නිචයෝ නත්ථි – යේ පරිඤ්ඤාතභෝජනා සුඤ්ඤතෝ අනිමිත්තෝ ච – විමොක්ඛෝ යේස ගෝචරෝ අකාසේ’ව සකුන්තානං – ගති තේසං දුරන්නයා ඒ රහතන් වහන්සේලා තුළ සිව්පසය රැස් කිරීමක් නෑ. වළඳින දානයේ යථාර්ථය උන්වහන්සේලා දන්නවා. උන්වහන්සේලාට ශුන්‍යතා…

උය්‍යුඤ්ජන්ති සතීමන්තෝ – න නිකේතේ රමන්ති තේ හංසා’ව පල්ලලං හිත්වා – ඕකමෝකං ජහන්ති තේ ඒ රහතන් වහන්සේලා සතර සතිපට්ඨානයේ සිහිය පිහිටුවාගෙනමයි ඉන්නෙ. සමථ – විදර්ශනාවේ මයි නැවත නැවත යෙදෙන්නෙ. සිව්පසයට හිත ඇලෙන්නෙ නෑ. ඒ නිසා උන්වහන්සේලා…

අපි මනුෂ්‍ය ලෝකයට ආවේ යම්කිසි පිනක උදව්වකින්. අපි සංසාරයේ කොහේ හරි ලෝකයක ජීවත්වෙලා ඉඳලා මැරුණා. මැරුණට පස්සේ අපේ විඤ්ඤාණය මව්කුසක් කරා ආවේ පුණ්‍ය විපාකයකින්. එහෙම නැතුව වෙන අමුතු ආනුභාවයකින් නෙවෙයි. එතකොට ඒ පුණ්‍ය විපාකයකින් තමයි මනුෂ්‍ය…