ක්ෂනයෙන් අතීතයක් වෙත යන මේ මොහොතේ පමා නොවී නිවන් මගේ නියැලෙන්න…
ජීවිතයේ ස්ථිරම ධර්මතාවය අනිත්‍යයයි. ගතවන සෑම හුස්ම රැල්ලක්ම නැවත නොඑන ලෙස අතීතයට එකතු වන බව වටහා ගැනීම, සැබෑ ධර්මාවබෝධයේ පළමු පියවරයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් පාමින් වදාළ අවසාන බුද්ධ වචනය වූයේද “අප්පමාදේන සම්පදේථ” (නොපමාව කුසල් දහම් සම්පූර්ණ කරගන්න) යන්නයි.
ධර්මානුකූලව නිවන් මඟ වඩන ජීවිතයකට මෙවැනි පිළිවෙත් කිහිපයක් උපකාරී වේ:
වර්තමාන මොහොතේ සිහිය පිහිටුවීම (සතිය): අතීතය ගැන පසුතැවීමත්, අනාගතය ගැන අනවශ්‍ය බියක් හෝ බලාපොරොත්තුවක් ඇතිකර ගැනීමත් වෙනුවට, මේ මොහොතේ සිදුවන දේ පිළිබඳ අවධියෙන් සහ සිහියෙන් සිටීම.
කයෙන් සහ වචනයෙන් සිදුවන අකුසල් වැළැක්වීම (සීලය): පංචශීලය ආරක්ෂා කරගනිමින්, අන් අයට හිංසාවක් නොවන ලෙස තම දෛනික පැවැත්ම සකස් කරගැනීම.
සිත පිරිසිදු කරගැනීම (සමාධිය): ද්වේෂය, ඊර්ෂ්‍යාව සහ ලෝභය වෙනුවට මෛත්‍රිය, කරුණාව සහ අතහැරීම දෛනිකව පුරුදු කිරීම.
අනිත්‍යතාව නුවණින් විමසීම (ප්‍රඥාව): ලෝකයේ සියලු භෞතික හා මනෝමය දේවල් වෙනස්වන සුළු බවත්, කිසිවක් ස්ථිරව තමාගේ වසඟයේ පවත්වා ගත නොහැකි බවත් නිතර මෙනෙහි කිරීම.
සැබෑ ධර්මය පවතින්නේ බාහිර ලෝකයේ නොව, තමාගේම කය, වචනය සහ සිත තුළයි. මේ මොහොතේ තබන කුඩා හෝ සුචරිත පියවරක්, සංසාර දුකින් මිදෙන සැබෑ නිවන් මඟට තබන ශ්‍රේෂ්ඨ ආරම්භයකි.
ධර්මයේ හැසිරීම යනු ගිහි ජීවිතයේ සියලු කටයුතු අතහැරීම නොව, තමා කරන, කියන සහ සිතන සෑම දෙයක්ම සිහියෙන් හා නුවණින් යුතුව යහපත් මගට යොමුකර ගැනීමයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළ “ධම්මෝ හවේ රක්ඛති ධම්මචාරී” යන්නෙහි අර්ථය වන්නේ ධර්මයේ හැසිරෙන තැනැත්තා ධර්මය විසින්ම ආරක්ෂා කරන බවයි.
දෛනික ජීවිතයේදී ධර්මයේ හැසිරීමට පහත දැක්වෙන ප්‍රායෝගික පියවර උපකාරී වේ:
කයෙන් සහ වචනයෙන් සුචරිතවත් වීම (සීලය): පංචශීලය නිතර සුරකිමින්, අන් අයට හිංසාවක් නොවන ලෙස හැසිරීම. බොරු කීම, කේලාම් කීම, පරුෂ වචන සහ හිස් වචන කීමෙන් වැළකී, අන් අයට සැනසීමක් දෙන සත්‍යවාදී වචන පමණක් කතා කිරීමට පුරුදු වීම.
සිතෙහි ස්වභාවය හඳුනා ගැනීම සහ පාලනය (සමාධිය): කෝපය, ඊර්ෂ්‍යාව, අහංකාරකම හෝ අධික තණ්හාව සිතට එන විට, ඒ මොහොතේම එය සිහියෙන් හඳුනා ගැනීම. එම අයහපත් සිතිවිලි දුරු කරගැනීමට මෛත්‍රිය, කරුණාව සහ ඉවසීම පුරුදු කිරීම.
දෛනික වගකීම් ධර්මයක් කරගැනීම: රැකියාව, අධ්‍යාපනය හෝ පවුලේ වගකීම් ඉටු කිරීමේදී අවංකකම, යුක්තිගරුක බව සහ කැපවීම පෙරදැරි කරගැනීම. අන් අයට උපකාර කිරීමත්, තමාට පැවරී ඇති යුතුකම් නිසි ලෙස ඉටු කිරීමත් ශ්‍රේෂ්ඨ ධර්මතාවයකි.
යථාර්ථය නුවණින් දැකීම (ප්‍රඥාව): ජීවිතයේ ලැබීම්-නොලැබීම්, පැසසුම්-ගැරහුම්, සැප-දුක හමුවේ නොසැලී සිටීමට පුරුදු වීම. ලෝකයේ සියලු දේ අනිත්‍ය බවත්, වෙනස් වන සුළු බවත් මෙනෙහි කරමින් ඇලීම් සහ ගැටීම් අඩු කරගැනීම.
ධර්මයේ හැසිරීම යනු බාහිරව පෙන්වන ආගමික වතාවත් මෙන්ම, තම අභ්‍යන්තර සිත පිරිසිදු කරගනිමින් ලෝකය දෙස කරුණාවෙන් සහ නුවණින් බැලීමේ ජීවන රටාවයි.
ඔබට දෛනික ජීවිතයේදී ධර්මානුකූලව කටයුතු කිරීමට වඩාත්ම අභියෝගයක් වී ඇත්තේ කෝපය වැනි හැඟීම් පාලනය කරගැනීමද, නැතහොත් දෛනික කාර්යබහුලත්වය අතර සිහිය (සතිය) පවත්වා ගැනීමද?
තෙරුවන් සරණයි.🙏
සහෝදරත්වයෙන් එක්වෙමු!
©️ Buddhist Brotherhood
