පවට වඩා පින බොහෝ බලවත්…
බෞද්ධ ධර්මයට අනුව අකුසලයට (පවට) වඩා කුසලය (පින) බලවත් වන්නේ, පින යනු සිතේ ප්රඥාව සහ ආලෝකය මත පදනම් වූවක් වන අතර පව යනු අඥානකම සහ අන්ධකාරය මත පදනම් වූවක් බැවිනි. කුඩා පහනක ආලෝකයට වසර දහස් ගණනක් පැවැති අන්ධකාරයක් වුවද එක ක්ෂණයකින් දුරු කළ හැක්කේ යම් සේද, සිතක උපදින එක කුසල් සිතකට දීර්ඝ කාලයක් රැස්කළ අකුසල් යටපත් කිරීමේ බලයක් ඇත.
ධර්මානුකූලව පවට වඩා පින බලවත් වන ආකාරය කරුණු කිහිපයකින් පැහැදිලි කළ හැකිය:
ආලෝකය සහ අන්ධකාරයේ උපමාව: අකුසලයක් සිදු වන්නේ සිතේ පවතින රාග, දෝෂ, මෝහ යන අන්ධකාර චේතනාවන් හේතුවෙනි. නමුත් කුසලයක් සිදු වන්නේ අලෝභ, අදෝෂ, අමෝහ යන ප්රඥා සහගත එළියෙනි. අන්ධකාරයට ස්වයං පැවැත්මක් නැත; එය ආලෝකයේ අභාවය පමණි. එම නිසා ආලෝකය (පින/කුසලය) පැමිණි වහාම අන්ධකාරය (පව) ඉබේම දුරු වේ.
“යස්ස පාපං කතං කම්මං – කුසලේන පිථීයති”: ධම්මපදයේ ලෝක වග්ගයට අයත් මෙම බුද්ධ දේශනාවෙන් පැහැදිලි වන්නේ යම් කෙනෙකු අතීතයේදී කොතෙක් පව් කර තිබුණද, පසුව සිත වෙනස් කරගෙන සිදුකරන ප්රබල කුසලයන් මගින් එම පව් යටපත් කර දැමිය හැකි බවයි.
වළාකුළෙන් මිදුණු පුර පසළොස්වක සඳ මෙන් ඔහු ලෝකය ඒකාලෝක කරයි.
ලෝණඵල සූත්රයේ උපමාව: අංගුත්තර නිකායේ ලෝණඵල සූත්රයේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා දෙන්නේ, ලුණු කැටයක් කුඩා කෝප්පයකට දැමූ විට එහි වතුර බොන්නට නොහැකි තරම් කරද්රව්යයක් වන නමුත්, එම ලුණු කැටයම මහා ගඟකට දැමූ විට ගඟේ වතුර රස වෙනස් කළ නොහැකි බවයි.
මෙහි ලුණු කැටය පවටත්, මහා ගඟ කුසලයටත් උපමා කර ඇත. කෙනෙකුගේ සිත කුසලයෙන් හා පිනෙන් විශාල නම්, කුඩා අකුසලයන්ට ඔහුව විනාශ කළ නොහැක.
අංගුලිමාල මහරහතන් වහන්සේගේ පුවත: පවට වඩා පින බලවත් බවට ඇති ප්රබලම උදාහරණය අංගුලිමාල චරිතයයි.
මිනිසුන් 999 දෙනෙකු ඝාතනය කළ අංගුලිමාල, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය ශ්රවණය කර ලබාගත් එකම එක ප්රඥා ක්ෂණයකින් තම ජීවිතය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කරගෙන අරහත් භාවයට පත් විය. ඔහු රැස් කළ මහා අකුසල් කර්මයන්ට සංසාරය පුරා විපාක දීමට නොහැකි වූයේ, අරහත් මාර්ගයේ බලවත් කුසලය විසින් එම අකුසල් කර්ම “අහෝසි කර්ම” බවට පත් කළ බැවිනි.
එබැවින් අතීතයේ සිදුවූ පව් දෙස බලා පසුතැවෙමින් සිටිනවාට වඩා, මේ මොහොතේ සිත තුළ ප්රබල කුසල් සිත් උපදවා ගැනීමෙන් පවෙහි බලපෑම යටපත් කර අත්යන්ත විමුක්තිය කරා ගමන් කිරීමේ ශක්තිය මිනිසාට හිමි වේ.
තෙරුවන් සරණයි.🙏
සහෝදරත්වයෙන් එක්වෙමු!
©️ Buddhist Brotherhood
