ප්රඥාවන්තව කෙලෙස් සතුරන් පරාජය කරමු.
බුදුදහමට අනුව “චර්මයේම හැසිරීම” යනු බාහිර රූප, ශබ්ද, ගන්ධ ආදී අරමුණු පස්සේ සිත දිවවන්නේ නැතිව, තමන්ගේම ශරීර සීමාව (සතිපට්ඨානය) තුළ සතිය සහ නුවණ පිහිටුවා ගැනීමයි. ප්රඥා ඇසට පෙනෙන කෙලෙස් සතුරන් නැසීමට තමාගේම කය සහ සිත දෙස ආධ්යාත්මිකව බලන මෙම පිළිවෙත උපකාරී වන ආකාරය දහමින් මෙසේ පැහැදිලි කළ හැකිය.
ඉන්ද්රිය සංවරය සහ බාහිර අරමුණු සිඳීම
ඇස, කන, නාසය ආදී ඉන්ද්රියයන් බාහිර ලෝකයට යොමු වූ විට රාග, ද්වේෂ, මෝහ යන කෙලෙස් සතුරන් සිතට ඇතුළු වේ. සිත චර්මයෙන් (තමාගේ ශරීර සීමාවෙන්) පිටතට නොයවා අභ්යන්තරයට යොමු කළ විට, බාහිර අරමුණු නිසා හටගන්නා අනවශ්ය ඇලීම් සහ ගැටීම් නිරායාසයෙන්ම නතර වෙයි.
තචපංචක කම්මට්ඨානය සහ යථාභූත ඥානය
බුදුරජාණන් වහන්සේ පැවිදි වන අයෙකුට පවා මුලින්ම ලබා දෙන්නේ “තචපංචක කම්මට්ඨානය” යි (කේසා, ලෝමා, නඛා, දන්තා, තචෝ). සමෙන් (චර්මයෙන්) වැසී ඇති මේ ශරීරයේ ඇතුළත සහ පිටත ස්වභාවය විපස්සනා නුවණින් බලන විට:
ලස්සනයි, මගේයි කියා ගත් ශරීරයේ අසුභ සහ අනිත්ය ස්වභාවය වැටහෙයි.
කය කෙරෙහි ඇති තණ්හාව සහ මමය යන මානය (අහංකාරය) භංග වෙයි.
ප්රඥා ඇස මගින් රූපයේ සැබෑ ස්වභාවය දැකීමෙන් මෝහය දුරු වෙයි.
කායානුපස්සනා සතිපට්ඨානය
“චර්මයේ හැසිරීම” යනු මහා සතිපට්ඨාන සූත්රයේ එන කායානුපස්සනාවයි. ආනාපානසතිය, ඉරියාපථ, හෝ පටිකූලමනසිකාරය මගින් තම සිත තමාගේ කය තුළම පවත්වා ගන්නා තැනැත්තාට කෙලෙස් සතුරන්ට පහර දීමට අවස්ථාවක් නොලැබේ.
තමාගේ සමෙන් ඇතුළත පවතින නාම-රූප ධර්මයන්ගේ අනිත්ය, දුක්ඛ, අනත්ත ස්වභාවය නුවණින් දැකීම මගින් කෙලෙස් මුලින්ම උදුරා දමා සංසාර බන්ධනයෙන් මිදීමට හැකියාව ලැබේ.
තෙරුවන් සරණයි.🙏
සහෝදරත්වයෙන් එක්වෙමු!
©️ Buddhist Brotherhood
